
فیلم کدا فیلمی «تاریخی» شد. فیلمی متفاوت با داستانی متفاوت.
شاید این فیلم یک فیلم بینقص و یا بسیار هنری نباشد اما داستانش برای افراد ناشنوا آشناست، چرا که ما با این داستان به دنیا آمده ایم و بزرگ شده ایم.
جایزه اسکاری که به بازیگر نقش مکمل فیلم اهدا شده به خاطره هنر بازیگر در نقشش بوده است و نه به خاطر ناشنوا بودنش، بلکه به دلیل توانمند بودنش در اجرای نقشی که به او داده شده بود و البته علاوه بر بازیگر مکمل، فیلمنامه این فیلم نیز جایزه اسکار گرفته است.
فیلم کدا تاثیر چشمگیری در ذهن مخاطب شنوای خود گذاشته است. نویسنده و کارگردان فیلم با بکار بردن زبان اشاره در تلاش بوده اند تا پلی بسازند بین فرهنگِ دنیای افراد ناشنوا و شنوا
و امروز دری برای حضور ناشنوایان در سینمای آمریکا و کانادا باز شده است، به امید آن روزی که شاهد حضور و پذیرششان در سینما های تمام دنیا باشیم و همینطور در کشور خودمان.
متاسفانه در فیلم های ایرانی نه تنها یک فرد شنوا در نقش ناشنوا بازی میکند، بلکه ناراحت کنندهتر آنکه او را به عنوان فردی بی زبان و بدبخت که کل جامعه او را ترد میکند، معرفی میکنند. داشتن چنین نگاهی و ایجاد چنین حسی در تماشاگران چقدر برا ما ناشنوایان تاسف بار و غم انگیز است.
با این همه حال تلاش میکنم تا عینک بدبینی را از چشمانم بردارم و با تمام وجودم برای آینده ناشنوایان آرزوی بهترین موفقیت ها را در تمام عرصهها میکنم، چه در ایران و چه در هر جای این کره خاکی
منبع: https://www.instagram.com/p/Cbqrd4Os_zW/?utm_medium=share_sheet

بدون دیدگاه